จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อไอดอลขวัญใจแฟนๆ มารับบทเป็นตัวร้าย? ปกเดือนพฤศจิกายน 2025 เผยให้เห็นถึงศิลปินผู้เข้าใจดีว่า “การร้องเพลง” และ “การแสดง” ต้องใช้กล้ามเนื้อคนละแบบ และได้ถ่ายทอดอารมณ์การแสดงที่ลึกซึ้งซับซ้อนแต่มีชั้นเชิง ซึ่งทำให้เขากลายเป็นศิลปินตัวจริงที่สามารถโลดแล่นไปมาระหว่างโลกของดนตรีและจอภาพยนตร์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ
ความรู้สึกที่รุนแรง มักจะถูกเชื่อมโยงกับศิลปิน K-pop พร้อมแฟนคลับผู้ทุ่มเททุกสิ่งเพื่อสนับสนุนศิลปินของพวกเขาไม่ว่าจะเป็นเวลา เงิน และแรงกายแรงใจในการบริโภค ติดตามผลงานหลัก ควบคู่กับการซื้อสินค้าที่ระลึก การเข้าร่วมอีเวนต์ ไปจนถึงการมีส่วนร่วมบนโลกออนไลน์ ในฐานะตัวแทนแห่งการหลีกหนีจากความจริง เป็นเหมือนช่องทางให้แฟนๆ ได้พักใจหรือหลีกหนีจากปัญหาในชีวิตเหล่าคนดังและงานศิลปะของพวกเขามักจะได้รับการตอบรับด้วยความรักที่หลั่งไหลออกมาอย่างท่วมท้น จะเห็นได้จากยอดวิววิดีโอที่พุ่งทะยานเร็วกว่าศิลปินฝั่งตะวันตก ยอดการแสดงความคิดเห็นในไลฟ์สตรีมเต็มไปด้วยความตื่นเต้นก่อนศิลปินจะปรากฏตัวหรือจากกระแสแฟนแคมและวิดีโอตัดต่อที่อัปเดตกันแบบเรียลไทม์ ความสัมพันธ์แบบ parasocial นั้นหยั่งรากลึก เพราะผลงานของพวกเขาสามารถส่งต่อความรู้สึกและมีอิทธิพลไปไกลเกินกว่ารายชื่อในสมุดโทรศัพท์ของพวกเขา
ในฐานะนักแสดงผู้มากประสบการณ์วัย 36 ปี อิม ซีวาน มีเวลาเตรียมรับมือกับปฏิกิริยาตอบรับในรูปแบบนี้อย่างเต็มที่ เขาได้รับคำชมอย่างต่อเนื่องจากการรับบทบาทอันหลากหลายที่เคยถ่ายทอดมา ตั้งแต่ตำรวจนอกเครื่องแบบในภาพยนตร์ The Merciless (2017) ไปจนถึงนักเรียนมัธยมปลายที่ถูกกลั่นแกล้งในซีรีส์ Boyhood (2023) แต่ทว่าเขาก็ไม่ได้มีกลยุทธ์เฉพาะเจาะจงในการเลือกรับงานแต่อย่างใด “การตั้งเกณฑ์ที่เข้มงวดเกินไปอาจทำให้มุมมองของผมแคบลง ดังนั้นผมจึงพยายามเปิดกว้างและมองแต่ละโปรเจกต์จากหลายๆ แง่มุม สุดท้ายแล้ว ผมมักถูกดึงดูดด้วยงานที่ท้าทายตัวเอง” ความท้าทายที่ว่าคือการหาวิธีทำให้ตัวละครมีความสมจริงและมีรากฐานความเป็นมนุษย์ แม้กระทั่งตอนที่รับบทเป็นนักฆ่ารับจ้างในผลงานล่าสุดอย่าง Mantis (2025) เขายังคงพยายามใส่ความเติมเต็มความรู้สึกของความเป็นมนุษย์เพื่อให้การแสดงของเขาดูสมจริงและเข้าถึงได้ “ผมพยายามอย่างเต็มที่ที่จะสร้างความสมจริง แม้ว่าบางครั้งตัวละครเหล่านั้นยากต่อการเข้าถึงก็ตาม เพราะมันไม่ง่ายเลยที่จะเข้าใจความคิดของคนที่ตัดสินใจทำเรื่องเลวร้าย ผมจึงพยายามมุ่งเน้นไปที่การดึงส่วนที่เป็น ความเป็นมนุษย์ ที่สุดของพวกเขาออกมา และพยายามค้นหาความเห็นอกเห็นใจในตัวนั้นให้ได้” อีกสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากการรับบทเป็นนักฆ่าก็คือเรื่องที่คาดไม่ถึง “มีหลายฉากใน Mantis ที่ผมต้องยืนทรงตัวบนขาข้างเดียวขณะใส่รองเท้าบู๊ตส้นสูง ผมเลยต้องฝึกยืนขาข้างเดียวทุกวัน ฟังดูเหมือนเรื่องเล็กน้อย แต่ตอนนี้ผมทรงตัวได้ดีขึ้นมากเลยนะครับ” เขากล่าวพร้อมหัวเราะ
ด้วยความสามารถทั้งด้านการแสดงและการร้องเพลง อิม ซีวาน มองว่าศิลปะทั้งสองรูปแบบนี้มาจาก ‘กล้ามเนื้อ’ แห่งการสร้างสรรค์มัดเดียวกันหรือไม่? “การเป็นนักร้องคือการถ่ายทอดพลังและความเป็นธรรมชาติอย่างรุนแรงในช่วงเวลาสั้นๆ ส่วนการแสดงนั้นเหมือนช่างปั้นหม้อที่ค่อยๆ ขึ้นรูปผลงานของตัวเองอย่างระมัดระวังและอดทน จนกว่าสิ่งที่มีความหมายจะปรากฏขึ้นมา” เขาเปรียบเทียบ การโลดแล่นอยู่บนเส้นทางแห่งการสร้างสรรค์ทั้งสองรูปแบบนี้ ได้ช่วยสร้างความผูกพันที่แน่นแฟ้นระหว่างเขากับแฟนๆ ไม่ว่าจะเป็นเพลงความยาว 3 นาที หรือภาพยนตร์ระทึกขวัญ 2 ชั่วโมงก็ตาม
อิม ซีวาน เคยกล่าวไว้ว่าจะไม่มีวันทิ้งดนตรี “ไม่อย่างนั้นมันคงเหมือนกับการปฏิเสธช่วงวัย 20 ของตัวเองทั้งหมด” สิ่งที่เขาอยากให้แฟนๆ ได้เห็นในการเติบโตของเขาคือความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาตัวเองให้ดีกว่าเดิมอยู่เสมอ “เราไม่สามารถสมบูรณ์แบบได้ตลอดเวลา แต่ผมไม่อยากทำงานด้วยทัศนคติที่ง่ายเกินไปหรือสะเพร่า ไร้ความระมัดระวัง จนคาดหวังให้คนอื่นมองข้ามข้อบกพร่องของผมไป แม้ว่าผมจะยังห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ แต่ผมก็หวังให้แฟนๆ จดจำผมในฐานะคนที่พยายามทำให้ดีที่สุดเสมอ” ตลอดระยะเวลากว่าหนึ่งทศวรรษในวงการ ทำให้เขาสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในวัฒนธรรมของแฟนคลับเช่นกัน เมื่อถูกถามถึงปรากฏการณ์ที่ไอดอลหลายคนแทบต้องใช้ชีวิตตามมาตรฐานของแฟนๆ จนเรื่องส่วนตัวที่กลายเป็นเรื่องสาธารณะ เขามองว่าในช่วงหลัง ผู้คนมีความตระหนักรู้เรื่อง “พื้นที่ส่วนตัว” มากขึ้น “ทุกวันนี้แฟนๆ ให้เกียรติเส้นแบ่งระหว่างกันมากขึ้นเยอะเลยครับ”.
By LingJie Tuang
Creative Direction & Styling Izwan Abdullah
Photography Chee Wei Fashion Coordination Manfred Lu
Art Direction Danessa Tong On-Set Styling E.Joo Kim
Grooming Choi Soo Il Hair ahnhongmoon
Production & Artiste Booking Hee Woong Kang | Thiziscompany
Production Assistant Eunjin Hong Set Design Gin Khoo
Styling Assistants Liew Hui Ying, Asha Farisha